Nie uważam, aby te zdjęcia były w jakikolwiek sposób dobre czy oryginalne. Są jakie są.
Od 20 minut siedzę, patrzę się w monitor i zastanawiam, cóż mogłabym tu napisać. Z racji, iż nic mi nie przychodzi do głowy wrzucam jeden z moich ulubionych wierszy Kazimierza Przerwy - Tetmajera. :)
"Pod martwą skałą...
Pod martwą skałą więdną górskie kwiaty,
zważył je mróz,
burzą strącony i zniesiony deszczem
przysypał gruz.
Więdną i próżno patrzą się ku słońcu
spod martwych skał -
i po co na tę śmierć nieuchronioną
wiatr tam je siał?..."
Schody i Jezus:)
ładnie ci wychodza makro, dla mnie nr 1 jest "ozdoba sukienki"
Ja generalnie kocham się w szczegółach. ;)
schody i osoby w/za szybą . No i ten wiersz....
W ogóle co Ty, schody wymiatają. Jak ja lubię twoje zdjęcia... i twój aparat :*
@sashahel ja też Cię bardzo kocham, ale nie kpij sobie... :P :*
Mimo, iż na fotografii nie znam się wcale, to moim skromnym zdaniem (acz szczerym!) zdjęcia makro wcale nie są Twoją dobrą stroną. Kolorystyka sprawia wrażenie wyzutej z życia, jest taka typowo muzealna, niemalże można odczuć panujący tam zaduch i kurz. Podoba mi się zdjęcie schodów, mimo, że w górnej części zdjęcia, w moim odczuciu, dzieje się trochę za dużo, i podoba mi się zdjęcie z okuciem wejścia do windy (tak przypuszczam), ale strasznie szkoda, że nie było zrobione centralnie na wprost. Reszta jest jakby z zupełnie innej bajki, jakby inny aparat i czyjaś obca ręka, kierowała tym przedsięwzięciem. Ale dobór tekstu zacny!
Być może, ale kolorystykę specjalnie taką dobrałam, bo w ostrzejszych barwach ostatnio się nie lubuję, chyba, że coś naprawdę mi się spodoba, a jak nie to od razu kontrast o połowę w dół. Po prostu ostry kontrast mnie nie przekonuje, stwierdziłam, że im mniej tych barw, ty więcej szczegółów widać, które przez kolory zanikają. :)
Ale dzięki, wreszcie, za szczerą opinię :)!