Konfrontacje kapel dudziarskich

Wezmą w nich udział kapele i soliści z całej Wielkopolski (Zbąszyń, Przyprostynia, Podmokle Wielkie, Dąbrówka Wlkp., Nądnia, Połajewo, Krobia, Domachowo, Leszno, Szymanowo, Golina, Krotoszyn, Poznań) oraz z Podhala (Zakopane).

Prezentacjom towarzyszy konkurs budowniczych instrumentów z rodziny dud (dzięki czemu w ręce młodych dudziarzy trafiają kolejne, nowe instrumenty) a także seminarium z udziałem muzykologów i instrumentologów, poruszające problematykę tworzenia warunków sprzyjających dalszemu trwaniu dudziarskiej praktyki wykonawczej. Od roku 2008 dodano też część „warsztatową”, umożliwiającą – zwłaszcza młodym adeptom gry na dudach – poznawanie gry dawnych mistrzów utrwalonej w archiwalnych nagraniach.

Ogólnopolskie Konfrontacje Kapel Dudziarskich – zorganizowane po raz pierwszy w 1975 roku – mają na celu ochronę muzyki dudziarskiej wraz z rzadkimi i cennymi instrumentami, na których jest ona wykonywana.

W programie:
10.00 seminarium poświęcone praktyce wykonawczej,problemom ochrony instrumentów

12.30 konkurs instrumentów

13.30 koncert na dziedzińcu CK Zamek oceniany przez jury

16.00 koncert na Starym Rynku przed Ratuszem

Prezentacje kapel oraz instrumenty oceniają entnomuzykolodzy prof. Jan Stęszewski, prof. Bogumił Linette i Kazimierz Budzik.

DUDY jeden z najstarszych ludowych instrumentów muzycznych o charakterystycznym ostrym brzmieniu. Od kilku lat znowu popularny dzięki rosnącemu zainteresowaniu muzyką folkową m. in. szkocką i irlandzką. Jest wiele kapel fokowych, które włączyły dudy do swojego instrumentarium – również w Polsce

Nasze dudy może ciągle nie tak popularne jak w Irlandii czy Szkocji brzmią równie atrakcyjnie

Dudy (w różnych odmianach) występowały na terenie całej Polski (mamy o nich informacje od średniowiecza), ale zachowały się (od mniej więcej II połowy XIX w.) tylko w niektórych regionach. W Polsce mamy obecnie 8 rodzajów dud (a np. w Szkocji czy Irlandii tylko 1 rodzaj!), z czego aż 5 w Wielkopolsce (odmiana gostyńska, kościańska, kozioł biały [weselny], kozioł czarny [ślubny] i sierszeńki). Poza wielkopolską: na Podhalu - koza (dudy podhalańskie), w Beskidzie Żywieckim - dudy żywieckie i w Beskidzie Śląskim - gajdy.

Każda odmiana różni się znacząco budową, strojem, brzmieniem, techniką gry i wyglądem. Dla wszystkich dud europejskich jednakowa jest tylko zasada powstawania i wydobywania dźwięku (powietrze wtłaczane jest do "worka" [rezerwuaru powietrza] mechanicznie lub wdmuchiwane ustami, a następnie poprzez jego uciskanie wprowadzane do piszczałek w których umieszczone są stroiki.

Zdjęcia