Dzieje się

Pokaż maltafestival poznań 2010 - dzień siódmy - 1 lipca 2010 na większej mapie

niebieski - koncerty, żółty - spotkania, wykłady, czerwony - spektakle płatne, zielony - spektakle bezpłatne

10.00 Odkrycie fresku w fabryce konserw MICHAŁ STACHYRA
ul. Wilkońskich / Dąbrowskiego 129; wstęp wolny

Projekt dotyczy odkrycia fresku w miejscu publicznym. Oto dzięki szczęściu i przypadkowi ze ściany odpadł fragment tynku, odsłaniając fresk sprzed kilkuset lat. Pomimo nie najlepszego stanu, w jakim się zachował i koniecznej restauracji przez konserwatora ujawnia historię, która świetnie nawiązuje do wydarzeń dni dzisiejszych – pomysłu budowy w przestrzeni publicznej miasta Poznania minaretu. Fresk wydaje się obrazować to wydarzenie – widać na nim historię powstawania tej budowli przed wielu laty: etap ustalania kwestii formalno-administracyjnych, prace budowlane, aż do uroczystego otwarcia i reakcji ludu – podzielonego na dwa fronty: akceptujący i negujący tę inicjatywę. Malowidło wyprzedza fakt możliwego powstania minaretu, a jednocześnie wykonuje ruch w przeszłość, rekonstruujący coś, czego nie było. W ten sposób chronologiczne następowanie zdarzeń w czasie staje się umowne, a w pamięci pozostaje jedynie samo zdarzenie, istotne dla mieszkańców, także tych przyszłych.

Kreacja: Michał Stachyra
Kurator: Mika Grochowska
Produkcja: Fundacja Malta

10.30 Wykład otwierający: Anna Zeidler–Janiszewska i Roman Kubicki
FORUM TEATROLOGICZNE: OBRAZ / WYOBRAŻENIE (40 min)
Dziedziniec Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

11.15 Panel: Transdyscyplinarna figuratywność / obrazowość
FORUM TEATROLOGICZNE: OBRAZ / WYOBRAŻENIE (1 godz. 20 min)
Dziedziniec Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

12.00 Fundament Ruina ANNA CZARNOTA / MIKA GROCHOWSKA (10 godz.)
Stadion im. E. Szyca; wstęp wolny

Anna Czarnota i Mika Grochowska znalazły w centrum Poznania miejsce opuszczone, zaniedbane, biedne. Stworzą w nim instalację, która pomoże przywrócić miastu tę zapomnianą przestrzeń. Projekt nie powstanie jednak bez pomocy widza. Działanie lub jego brak zdecydują, czy miejsce się zmieni. Zatem to biorący udział w akcji mieszkańcy będą mogli wpłynąć na to, jak wygląda przestrzeń wokół nich. Będą mogli realnie zbudować/odbudować miejsce dla siebie. Autorki stawiają pytanie, czy ruina, brzydota, ale też nuda mogą być dobrym fundamentem do działania. Nie tylko w ramach ustalonych działań artystycznych, ale dla każdego z nas na co dzień. Do akcji będzie można się przyłączyć przez wszystkie dni Festiwalu.

Artystki współpracują ze sobą od kilku lat, zrealizowały razem projekty: Lirykożercy. Herbet – projekt inaugurujący rok herbertowski w Teatrze Narodowym, Co Złego to my – instalację w podziemiach Hotelu Europejskiego, jej kontynuację Okólnik. Co Złego to my, vol.2 oraz Dancing w kinie Iluzjon w Warszawie.

Kreacja: Anna Czarnota, Mika Grochowska
Produkcja: Fundacja Malta

12.30 Panel: Ciało na scenie FORUM TEATROLOGICZNE: OBRAZ / WYOBRAŻENIE (1 godz.)
Dziedziniec Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

15.00 Panel: Praca dramaturga FORUM TEATROLOGICZNE: OBRAZ / WYOBRAŻENIE (1 godz. 15 min)
Dziedziniec Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

16.00 Podsumowanie pierwszego dnia Forum FORUM TEATROLOGICZNE: OBRAZ/WYOBRAŻENIE (40 min)
Dziedziniec Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

17.00 Eutopia FILIP BERTE (45 min)
Stara Rzeźnia; wstęp wolny

Projekt The House of Eutopia, nad którym zaczął pracę w 2006 roku, jest artystycznym wyrazem refleksji nad Europą jako polityczną i społeczną całością. „Zarówno jako architekt i artysta sztuk wizualnych szczególnie interesuje mnie egzystencjalny związek człowieka z przestrzenią (zwłaszcza w europejskich, nowoczesnych społeczeństwach)”. Koniec projektu przewidziany jest na rok 2013. Wtedy cały materiał zostanie zebrany w Domu Eutopii - konstrukcji wybudowanej na krótki czas w stolicy Europy, Brukseli. Do momentu znalezienia miejsca na taką budowlę będą konstruowane i rozwijane poszczególne pokoje tego Domu: Protected Landscape, Collective Memory Mass Grave, The Graveyard, The Blue Room i White Space/Mirror. Protected Landscape stanowi instalację złożoną z kawałków, wycinków, resztek. Tematy jakie się z nią wiążą to migracja, wewnętrzne i zewnętrzne granice Europy oraz proces europejskiej integracji. Drugi pokój nazwany został Collective Memory Mass Grave. Symbolizuje europejskie archiwa – zbiorową pamięć. Ma posłużyć za podstawę przyszłego domu. Prywatna myśl zostaje skonfrontowana z historyczną, zbiorową nieświadomością, także pamięcią Poznania i jego miejscem w Europie.

koncepcja: Filip Berte
produkcja: Campo
koprodukcja: Vrede van Utrecht, the European Cultural Foundation, deBuren, Kunstenfestivaldesarts 1

17.00 The Concealed City LUK PERCEVAL
Sala audiowizualna Muzeum Archeologicznego; wstęp wolny

17.00 Springville MIET WARLOP (1 godz.)
Stara Rzeźnia, Maszynownia, bilety 10 i 15 zł

Springville jest żywą instalacją, w której obraz przejmuje władzę nad spektaklem. Miet Warlope przenosi nas w świat człowieka, którego dom pełen dziwnych przedmiotów ożywa. Scenografia i postacie splatają się i wpływają na siebie. „To więcej niż fascynacja, darzę przedmioty prawdziwym uczuciem. Nie mogę patrzeć na nie tylko w sposób funkcjonalny. Szukam emocji jaka się za nimi kryje”. Jak tchnąć w obiekty życie? By spojrzeć na przedmioty inaczej, uwolnić od unieruchamiających je przyzwyczajeń człowieka, trzeba wywołać huragan. Destrukcja daje im nowe życie, zmienia wzajemne relacje. Nagle zaczyna obowiązywać inna logika: krzesło znajduje się na dachu, samochód zamiast stać poziomo stoi pionowo, z okien wystają drzewa. Artystka wykorzystuje nieproporcjonalność przedmiotów, ich niezgrabność, niepraktyczność. Tworząc poetycki chaos, grając z oczekiwaniami widza, zaskakując go, działa na jego wyobraźnię. Spektakl inspirowany filmami Bustera Keatona, Jacques’a Tati, Charlie Chaplina jest pełen humoru i poezji.

koncepcja: Miet Warlop
dramaturgia: Nicolas Provost
scenografia: Miet Warlop, Sofie Durnez
występują: Diederik Peters, Katja Dreyer/Nele Keukelier/Sumalin Gijsbrechts, Sofie Durnez, Arend Pinoy/Seppe Baeyens, Laura Vanborm, Miet Warlop

produkcja: Campo, Buda
koprodukcja: Vooruit, Workspace Brussels, Festival Ann de Werf,

premiera 15 maja 2009 kunstencentrum BUDA, Kortrijk, Belgia

18.00 Eutopia FILIP BERTE (45 min)
Stara Rzeźnia; wstęp wolny

Projekt The House of Eutopia, nad którym zaczął pracę w 2006 roku, jest artystycznym wyrazem refleksji nad Europą jako polityczną i społeczną całością. „Zarówno jako architekt i artysta sztuk wizualnych szczególnie interesuje mnie egzystencjalny związek człowieka z przestrzenią (zwłaszcza w europejskich, nowoczesnych społeczeństwach)”. Koniec projektu przewidziany jest na rok 2013. Wtedy cały materiał zostanie zebrany w Domu Eutopii - konstrukcji wybudowanej na krótki czas w stolicy Europy, Brukseli. Do momentu znalezienia miejsca na taką budowlę będą konstruowane i rozwijane poszczególne pokoje tego Domu: Protected Landscape, Collective Memory Mass Grave, The Graveyard, The Blue Room i White Space/Mirror. Protected Landscape stanowi instalację złożoną z kawałków, wycinków, resztek. Tematy jakie się z nią wiążą to migracja, wewnętrzne i zewnętrzne granice Europy oraz proces europejskiej integracji. Drugi pokój nazwany został Collective Memory Mass Grave. Symbolizuje europejskie archiwa – zbiorową pamięć. Ma posłużyć za podstawę przyszłego domu. Prywatna myśl zostaje skonfrontowana z historyczną, zbiorową nieświadomością, także pamięcią Poznania i jego miejscem w Europie.

koncepcja: Filip Berte
produkcja: Campo
koprodukcja: Vrede van Utrecht, the European Cultural Foundation, deBuren, Kunstenfestivaldesarts 1

18.00 Kolacja z kanarkiem (część druga) MASH / HER / DIP / JAN ZAMOYSKI (40 minut)
Pasaż Kultury; wstęp wolny

Co zdarzyło się 27 czerwca w poznańskiej kamienicy? Kolacja z kanarkiem część druga to projekcja filmu-obrazu (czas trwania ok. 40 minut). Pozwalamy jeszcze raz, chociaż na innych zasadach - bez ryzyka, ale i bez możliwości smakowania - uczestniczyć w rzeczywistości wykreowanej przez MASH/HER/DIP. Czy zaglądając do czyjejś jadalni i obserwując sytuację przy stole, przeglądamy się w lustrze?

Kreacja: MASH/HER/DIP i Jan Zamoyski
Kurator: Mika Grochowska
Produkcja: Fundacja Malta

19.00 Eutopia FILIP BERTE (45 min)
Stara Rzeźnia; wstęp wolny

Projekt The House of Eutopia, nad którym zaczął pracę w 2006 roku, jest artystycznym wyrazem refleksji nad Europą jako polityczną i społeczną całością. „Zarówno jako architekt i artysta sztuk wizualnych szczególnie interesuje mnie egzystencjalny związek człowieka z przestrzenią (zwłaszcza w europejskich, nowoczesnych społeczeństwach)”. Koniec projektu przewidziany jest na rok 2013. Wtedy cały materiał zostanie zebrany w Domu Eutopii - konstrukcji wybudowanej na krótki czas w stolicy Europy, Brukseli. Do momentu znalezienia miejsca na taką budowlę będą konstruowane i rozwijane poszczególne pokoje tego Domu: Protected Landscape, Collective Memory Mass Grave, The Graveyard, The Blue Room i White Space/Mirror. Protected Landscape stanowi instalację złożoną z kawałków, wycinków, resztek. Tematy jakie się z nią wiążą to migracja, wewnętrzne i zewnętrzne granice Europy oraz proces europejskiej integracji. Drugi pokój nazwany został Collective Memory Mass Grave. Symbolizuje europejskie archiwa – zbiorową pamięć. Ma posłużyć za podstawę przyszłego domu. Prywatna myśl zostaje skonfrontowana z historyczną, zbiorową nieświadomością, także pamięcią Poznania i jego miejscem w Europie.

koncepcja: Filip Berte
produkcja: Campo
koprodukcja: Vrede van Utrecht, the European Cultural Foundation, deBuren, Kunstenfestivaldesarts

19.00 Ich czworo. Obyczaje dzikich AGNIESZKA KORYTKOWSKA-MAZUR (2 godziny)
Teatr Polski Duża Scena, bilety 10 zł

O sztuce Zapolskiej reżyserka mówi: Ich czworo Zapolska nazwała „tragedią ludzi głupich”. Dla nas jest to raczej komedia (farsa nawet!), jaką grają przed sobą nawzajem ludzie niespełnieni. (...) Małe kompromisy sumują się w wielkie kompromisy, na jakie idziemy sami ze sobą. Groteska sąsiaduje jednak dość blisko z grozą. Gdy okazuje się, że te powielane kalki nie są nam obce, wpadamy w gogolowską pułapkę: rozpoznajemy siebie aż za dobrze w tym, z czego się śmiejemy... Wszyscy odgrywamy jakąś rolę w grach, których reguły ustanawia ktoś inny.

Reżyseria: Agnieszka Korytkowska-Mazur
Dramaturgia: Dana Łukasińska
Scenografia: Jacek Malinowski
Kostiumy: Agnieszka Stanasiuk
Muzyka: Paweł Betley

Występują: Katarzyna Dałek, Barbara Krasińska, Teresa Kwiatkowska, Anna Sandowicz, Oriana Soika, Piotr B. Dąbrowski, Paweł Siwiak, Andrzej Szubski, Zbigniew Waleryś

Premiera: 23 kwietnia 2010

19.00 Another Sleepy Dusty Delta Day JAN FABRE / TROUBLEYN (50 min)
MTP; bilety: 25 i 35 zł

Another Sleepy Dusty Delta Day jest aktorsko-taneczno-śpiewanym solo stworzonym dla chorwackiej tancerki Ivany Jozic (w Poznaniu występuje Artemis Stavridi). Inspiracją do spektaklu była śmierć matki reżysera na raka, po której artysta podjął decyzję o samobójstwie na wypadek własnej choroby. Tytuł przedstawienia został zaczerpnięty z hitu Bobby Gentry z 1967 roku Ode to Billy Joe. Piosenka opowiada o samobójczym skoku z mostu młodego chłopaka i zakochanej w nim dziewczynie, która próbuje sobie z tą śmiercią poradzić. Another Sleepy Dusty Delta Day jest napisane w formie pożegnalnego listu mężczyzny do ukochanej. Tancerka wyobraża sobie jego ostatnie chwile. Jednocześnie prowadzi codzienną egzystencję: praca, piwo w przerwie. Temat zakazanej miłości, oddania, wielkiego skoku w nieznane stanowią punkt wyjścia dla spektaklu - przejmującego obrazu samotności i zagubienia.

tekst, scenografia, reżyseria: Jan Fabre
choreografia: Jan Fabre, Ivana Jozic
dramaturgia: Miet Martens
muzyka: Tom Tiest
reżyseria światła: Jan Fabre, Harry Cole
kostiumy: Louise Assomo
występuje: Artemis Stavridi

produkcja: Troubleyn
koprodukcja: Festival d'Avignon, Philadelphia Live Arts Festival, Napoli Teatro Festival Italia, Zagreb Youth Theatre & Theatre Festival

20.00 Eutopia FILIP BERTE (45 min)
Stara Rzeźnia; wstęp wolny

Projekt The House of Eutopia, nad którym zaczął pracę w 2006 roku, jest artystycznym wyrazem refleksji nad Europą jako polityczną i społeczną całością. „Zarówno jako architekt i artysta sztuk wizualnych szczególnie interesuje mnie egzystencjalny związek człowieka z przestrzenią (zwłaszcza w europejskich, nowoczesnych społeczeństwach)”. Koniec projektu przewidziany jest na rok 2013. Wtedy cały materiał zostanie zebrany w Domu Eutopii - konstrukcji wybudowanej na krótki czas w stolicy Europy, Brukseli. Do momentu znalezienia miejsca na taką budowlę będą konstruowane i rozwijane poszczególne pokoje tego Domu: Protected Landscape, Collective Memory Mass Grave, The Graveyard, The Blue Room i White Space/Mirror. Protected Landscape stanowi instalację złożoną z kawałków, wycinków, resztek. Tematy jakie się z nią wiążą to migracja, wewnętrzne i zewnętrzne granice Europy oraz proces europejskiej integracji. Drugi pokój nazwany został Collective Memory Mass Grave. Symbolizuje europejskie archiwa – zbiorową pamięć. Ma posłużyć za podstawę przyszłego domu. Prywatna myśl zostaje skonfrontowana z historyczną, zbiorową nieświadomością, także pamięcią Poznania i jego miejscem w Europie.

koncepcja: Filip Berte
produkcja: Campo
koprodukcja: Vrede van Utrecht, the European Cultural Foundation, deBuren, Kunstenfestivaldesarts

20.00 Forces KWAAD BLOED (1 godz. 30 min)
OT Maski; bilety: 10 i 15 zł

Ugo Dehaes marzył o zostaniu tancerzem lub inżynierem. Wybrał taniec, ale jego choreografie często przyjmują perspektywę naukową i podejmują tematy z zakresu fizyki. Forces jest spektaklem na temat czterech sił, utrzymujących świat w równowadze: siły grawitacji, siły elektromagnetycznej, słabej i mocnej siły nuklearnej. Zjawiska fizyczne zostają mocno osadzone w cielesności sceny i przemienione w zadziwiające obrazy. Praca nad spektaklem odbywała się w dwutygodniowych sesjach, w różnych miejscach, z różnymi tancerzami. W ten sposób powstały „popsongs” – krótkie etiudy taneczne. Praca nad każdą z nich kończyła się publicznym pokazem. Etiudy zostały następnie połączone w formie rockowego koncertu. Jak na playliście, nie mają one ustalonego porządku, ich kolejność może się zmieniać.

scenariusz: Ugo Dehaes, Roeland Luyten,Arne Lievens, Marc Iglesias Figueras, Chloé Dujardin, Katja Dreyer, Guylene Olivares, Ken De Cooman, Christine Divito, Etienne Bideau-Rey, Magali Benvenuti, Gemma Higginbotham
występują: Marc Iglesias Figueras, Guylène Olivares, Agnieszka Dmochowska, Janusz Orlik, Aleksandra Borys, Ugo Dehaes
reżyseria światła : Arne Lievens
muzyka: Roeland Luyten
produkcja: Kwaad Bloed Vzw
koprodukcja: kunstencentrum vooruit, gent and stuk, leuven

wspracie: de pianofabriek, kunstencentrum buda, monty, wp zimmer, work space brussels oraz de vlaamse gemeenschap

21.00 Eutopia FILIP BERTE (45 min)
Stara Rzeźnia; wstęp wolny

Projekt The House of Eutopia, nad którym zaczął pracę w 2006 roku, jest artystycznym wyrazem refleksji nad Europą jako polityczną i społeczną całością. „Zarówno jako architekt i artysta sztuk wizualnych szczególnie interesuje mnie egzystencjalny związek człowieka z przestrzenią (zwłaszcza w europejskich, nowoczesnych społeczeństwach)”. Koniec projektu przewidziany jest na rok 2013. Wtedy cały materiał zostanie zebrany w Domu Eutopii - konstrukcji wybudowanej na krótki czas w stolicy Europy, Brukseli. Do momentu znalezienia miejsca na taką budowlę będą konstruowane i rozwijane poszczególne pokoje tego Domu: Protected Landscape, Collective Memory Mass Grave, The Graveyard, The Blue Room i White Space/Mirror. Protected Landscape stanowi instalację złożoną z kawałków, wycinków, resztek. Tematy jakie się z nią wiążą to migracja, wewnętrzne i zewnętrzne granice Europy oraz proces europejskiej integracji. Drugi pokój nazwany został Collective Memory Mass Grave. Symbolizuje europejskie archiwa – zbiorową pamięć. Ma posłużyć za podstawę przyszłego domu. Prywatna myśl zostaje skonfrontowana z historyczną, zbiorową nieświadomością, także pamięcią Poznania i jego miejscem w Europie.

koncepcja: Filip Berte
produkcja: Campo
koprodukcja: Vrede van Utrecht, the European Cultural Foundation, deBuren, Kunstenfestivaldesarts

21.30 Felliniana ONDADURTO TEATRO (45 minut)
plac Wolności; wstęp wolny

Spektakl-hommage dla wielkiego włoskiego reżysera Federico Felliniego. Czerpie inspiracje z jego filmów – wyrafinowanych obrazów, czarno-białych tonów, sytuacji na planie. Przedstawienie opiera się na nieustannie zmiennej relacji z widownią – oscylującej od bliskiego kontaktu – gdy aktor jest pośród widzów, do scen, gdy znajduje się na wyznaczonym precyzyjnie polu gry i dzieli go od obserwatora dystans. Przedstawienie oparte jest na intensywnych obrazach; dzięki temu staje się zrozumiałe dla bardzo szerokiego grona odbiorców. Pełne humoru, spektakularnych efektów i ludzkiej energii skonstruowane jest z myślą o dużych placach i rynkach – nie tylko ze względu na rozmach i liczną widownię, którą zazwyczaj gromadzi, lecz także z uwagi na niezwykłą energię zatłoczonego miasta – naturalną scenerię Felliniany.

22.00 Błąd DAREK FOKS / JERZY JARNIEWICZ / MARCIN SENDECKI / ANDRZEJ SOSNOWSKI / AGNIESZKA WOLNY-HAMKAŁO / (4 godziny)
Wieżowce Alfa, wstęp wolny

Jeżeli poezja jest czymś intymnym, z czym najlepiej obcować w warunkach kameralnych – to błędem jest wychodzenie z nią w miasto.

Jeżeli nie mogę okłamać cię w wierszu – to błędem jest upubliczniać wiersz, świecić nim na miasto.

Jeśli każdy wiersz jednorazowo, na swój własny użytek, definiuje poezję – to poeta może się łatwo pomylić.

Jeżeli wiersz jest biały i wolny – to błędem jest zamykanie go w określonej ilości słów do wyświetlenia.

Jeżeli wiersz związany jest z kartką (papieru) – to błędem jest wysyłanie go na poznański blok.

Jeżeli nie ma jasnych kategorii oceny – to być może wiersz jest błędem – sam w sobie.

Jeśli wiersz chuligani w świecie, bałagani, rzuca zaklęcia wszem, wobec – to stworem jest anarchistycznym, to u swej podstawy ma błąd.

I jeśli tak jest – to mamy małą słabość: do błędu. To lubimy – błądzić, kluczyć. Kluczem jest

słowo „błąd”.

Wiersze czterech poetów i poetki wyświetlone zostaną na poznańskich blokach. Teksty łączy „błąd” – jako dekonstrukcja, dewastacja, destabilizacja. Jako żart. Jako zniesienie starego. Wytrącanie z kolein myślenia i działania. Jako nowy początek.
(Agnieszka Wolny-Hamkało)

Kreacja: Darek Foks, Jerzy Jarniewicz, Marcin Sendecki, Andrzej Sosnowski, Agnieszka Wolny-Hamkało
Kurator: Mika Grochowska
Produkcja: Fundacja Malta

22.00 WP Zimmer II CHARLOTTE VANDEN EYNDE I’m Sorry It’s (Not) A Story / TAREK HALABY Próba zrozumienia mojej socjopolitycznej sytuacji poprzez artystyczne poszukiwania osobistej tożsamości w odniesieniu do konfliktu palestyńsko-izraelskiego, część I (1 godz. 30 min)
Stary Browar, Słodownia 3 piętro, bilety 20 zł

Charlotte Vanden Eynde
I’m Sorry It’s (Not) A Story (50') to próba zderzenia skojarzeniowego języka obrazów z czystym tańcem. Artystka poszukuje poezji w ruchu, balansuje między teatralnością a abstrakcją. Eksperymentuje ze znaczeniami i emocjami i każe widzom zgadywać, czym jest to, co właśnie oglądają. I’m Sorry It’s (Not) A Story domaga się osobistej interpretacji oglądającego. Jeśli poszukujecie gotowej historii, zawiedziecie się; kto jednak odmówi opowieści racji bytu, znajdzie się w tarapatach. I’m Sorry It’s (Not) A Story jest dokładnie tym: bajką, która nie jest opowieścią, a jednak nadal jest… opowieścią dla tych, którzy jej pragną.

Choreografia, taniec: Charlotte Vanden Eynde
Muzyka: Brigitte Fontaine „Où Vas-Tu Petit Garçon”, Lhasa „De Cara a la Pared/Face to the Wall” zremisowane przez Davida De Beukelaer
Współpraca artystyczna: Nada Gambier
Światło: Ann-Sophie Hoste
Obsługa: Elke Verachtert
Produkcja: wp Zimmer
Koprodukcja: Kaaitheater & Vooruit, we współpracy z BUDA & STUK

Tarek Halaby
Próba zrozumienia mojej socjopolitycznej sytuacji poprzez artystyczne poszukiwania osobistej tożsamości w odniesieniu do konfliktu palestyńsko-izraelskiego, część I
Tarek Halaby tak mówi o swoim projekcie: „Lubię myśleć o tym spektaklu jak o projekcie niedokończanym, jak o sytuacji, która trwa – dokładnie tak jak nierozwiązana wciąż pozostaje sytuacja Palestyńczyków. W zamyśle ten spektakl był tańcem. Jednakże pracując nad choreografią, zdałem sobie sprawę, że nie jestem w stanie przełożyć tego, co jest w mojej głowie, na ciało. Proces stał się zatem sam w sobie wyzwaniem: jak pokazać rzeczywistą sytuację Palestyńczyków w kontekście spektaklu? Humor stał się dla mnie sposobem zdystansowania osobistych uczuć. Sama praca stała się sposobem na pogłębienie wiedzy historycznej i politycznej, by lepiej zrozumieć złożoność mojej własnej tożsamości: amerykańskiego Palestyńczyka, urodzonego w Arabii Saudyjskiej, z amerykańsko-jordańskim paszportem, wychowanego w wierze katolickiej, od zawsze mówiącego tylko po angielsku, żyjącego w Stanach Zjednoczonych od 10 roku życia. Czuję, że od Palestyny dzieli mnie spory dystans, ale fakt pogubienia się we własnej tożsamości łączy mnie z wieloma Palestyńczykami. To właśnie (w dużym stopniu) oznacza dziś dla mnie być Palestyńczykiem”.

Koncept, choreografia, wykonanie: Tarek Halaby
Przy pomocy: Jana Ritsemy, Sandry Iché, Rabia Aghriba, mojego wujostwa Jeana i Samiry Halaby, Dr. Mahmouda Ashoura oraz wielu innych Palestyńczyków, którzy podzielili się ze mną swoimi doświadczeniami i dostarczali wiedzy o aktualnej palestyńskiej sytuacji.
Produkcja: wp Zimmer/Ilse Vandesande
Koprodukcja: P.A.R.T.S.

22.00 Śródka Europy AKADEMIA RUCHU (2 godz.)
Rynek Śródecki; wstęp wolny

Projekt Śródka Europy stanowi próbę wykorzystania inspirujących fragmentów miasta – obecnych w świadomości jego mieszkańców, a zarazem przez nich zapomnianych. Takim miejscem na granicy zapomnienia jest w Poznaniu Śródka – mała dzielnica znajdująca się w centrum miasta, a jednak poza jego głównym nurtem. Przyjmując nadaną jej przez festiwalowy kontekst funkcję punktu obserwacyjnego, zachowa ona i uwydatni cechy punktu obserwowanego – zarówno w tym, co zastane (nietypowy kształt rynku, odchodzące w niebyt kino, ponadczasowa natura bruku), jak również w tym, co wniesione (przekładając paradoksalne nieraz skojarzenia na język akcji artystycznej). Projekt oparty jest na jednorazowym wydarzeniu – tajemniczym seansie filmowym. Dla Akademii Ruchu kino jest miejscem kondensacji fabularnych fikcji, którym nadaje funkcję nośnika przesłań uniwersalnych. Artysta, tak jak polityk, podąża do celu, nie odrzucając maski. Tym razem podejmie również próbę przyłożenia jej do podążającego ku swemu przeznaczeniu „z drugą prędkością” wycinka codziennego życia miasta.

Projekt i reżyseria:Wojciech Krukowski

Opracowanie zbiorowe i realizacja z udziałem zespołu w składzie: Janusz Bałdyga, Jolanta Krukowska, Cezary Marczak, Zbigniew Olkiewicz, Krzysztof Żwirblis
Opracowanie techniczne: Jarosław Żwirblis, Jan Pieniążek

23.00 Koncert w Klubie Festiwalowym: Admiral Freebee (1 godz.)
Pasaż Kultury; wstęp wolny

24.00 Silent Disco
Pasaż Kultury; wstęp wolny

independent malta team - DJ BOLD / DJ DRAGON / DJ NIKITA

Program maltafestival poznań2010