Zaczęłam pisać komentarz o 17 a dodałam półtorej godziny później i nie widziałam, że jest już o Mazurach- ale nie ten sam film, to może jednak mój komentarz będzie uwzględniony przy wyborze. Niefortunna sytuacja. :( :( :( :( komentowany materiał »

Co do strachu, mam wiele teorii. Mam filmy których się boję oglądać, ale są też takie thrillery które mnie w ogóle nie przerażają choćby nie wiem jak straszne były. Myślę że strach siedzi w naszej głowie i tylko od nas zależy czy pozwolimy mu wyjść czy nie. Ja nie boję się potworów, bo one nie istnieją (na pewno w to staram się wierzyć) na pewno boję się filmów w których to człowiek jest sprawcą bo wtedy uświadamiam sobie, że taka historia może stać się naprawdę, lub wydarzyła się. Przeraża mnie myśl o tym, że dwóch synów mogło zabić matkę i odciąć jej głowę po czym włożyć do szafy ale nie boję się obślizgłych obcych w postaci wyrośniętych robaków z ogromnymi szczękami. Są takie filmy które są świetnie zrobione i choć opowiadają "bajkę" o demonie potrafią wpłynąć na psychikę i przestraszyć nas.
Ja osobiście jestem pod tym względem małą masochistką, ponieważ gdy idę ciemnym korytarzem, przypominam sobie wszystkie horrory które widziałam, złe postacie, wszystkich zabójców i mega się boję, wtedy zaczynam sobie śpiewać, ale strach i tak siedzi w mojej podświadomości :) to głupie tak samego siebie straszyć ale jakoś tak samoczynnie to się dzieje :) uważam,że hiszpańskie kino jest genialne i z wielką przyjemnością obejrzałabym te filmy :) A Halloween jest świetnym pretekstem by pozwolić sobie na wypuszczenie na jedną noc strachu :) komentowany materiał »